Czy Madera to faktycznie hit 2026, czy już marketingowa bańka
Ostatnie dwa lata sprawiły, że Madera stała się jednym z najczęściej wyszukiwanych kierunków w Europie. W 2026 roku pytanie nie brzmi już „czy warto”, tylko „czy to na pewno jeszcze autentyczna wyspa, czy tylko Instagramowy kadr”. Sprawdziłem to na własnej skórze i odpowiedź nie jest zero-jedynkowa. Madera faktycznie oferuje rzeczy, których próżno szukać gdzie indziej: lewady wijące się wśród górskich lasów, widok z Pico Arieiro na chmury pod nogami i baseny w Porto Moniz, gdzie ocean wlewa się w lawowe formacje. Ale prawda jest taka, że wiele z tych miejsc przestało być spokojnymi zakątkami. Kolejki na szlak na Pico Ruivo zaczynają się o świcie, a w Funchal trudno o stolik bez rezerwacji.
Ceny na Maderze w 2026 roku nie są już niskie. Wynajem samochodu Madera to wydatek rzędu 40-60 euro za dobę w sezonie, a paliwo na górskich trasach spala się szybciej niż w mieście. Noclegi Madera w popularnych lokalizacjach, jak Calheta czy okolice Monte, potrafią kosztować tyle co apartament w Lizbonie. Z drugiej strony, jedzenie w lokalnych tascach w Machico czy na półwyspie São Lourenço wciąż można dostać za rozsądne pieniądze. Bolo caco z czosnkiem i masłem to wciąż hit za 3-4 euro, a ryby w Seixal kosztują mniej niż w Funchal.
Pogoda na Maderze to chyba największy atut, który nie jest przesadzony. Wieczna wiosna działa naprawdę, ale tylko do momentu, gdy nie wejdziesz w chmury na wysokości powyżej 1000 metrów. Wtedy temperatura spada o 10 stopni, a deszcz potrafi zaskoczyć nawet w lipcu. Dlatego warto planować trasę elastycznie: rano góry, po południu plaże w Calheta lub baseny w Porto da Cruz. Atrakcje Madery są rozrzucone po całej wyspie, więc bez samochodu ani rusz. Zdecydowanie odradzam poleganie na komunikacji publicznej, jeśli chcesz zobaczyć klify Cabo Girão o wschodzie słońca lub przejść się lewadami w sercu gór.
Czy Madera to hit 2026? Tak, ale tylko dla kogoś, kto wie, że to nie plażowy all inclusive, tylko wyspa wymagająca planowania. Jeśli szukasz spokoju, unikaj Funchal w weekendy i zamiast tego wybierz półwysep św. Wawrzyńca o świcie - wtedy masz widoki tylko dla siebie. Jeśli natomiast liczysz na tani wypad z basenem i leżakiem, możesz się rozczarować. Madera nagradza tych, którzy ruszają w trasę o piątej rano, a nie tych, którzy chcą leniuchować do południa. I to właśnie ta druga grupa pisze potem opinie, że wyspa jest przereklamowana.
Ile gotówki naprawdę zostawisz na miejscu - ceny, które zaskakują
Madera często uchodzi za drogi kierunek, ale prawda jest taka, że ceny na Maderze potrafią zaskoczyć w pozytywny sposób. W restauracjach poza Funchalem za obiad złożony z lokalnego bolo caco z czosnkiem, grillowanej ryby i szklanki ponchy zapłacisz około 12-15 euro. Nawet w stolicy za solidne danie dnia w porze lunchu dasz radę zmieścić się w 10 euro. Głównym wydatkiem nie jest jednak jedzenie, tylko transport. Wypożyczenie samochodu to na Maderze konieczność, jeśli chcesz zobaczyć więcej niż okolice hotelu. Wynajem samochodu Madera kosztuje latem 2026 około 30-40 euro za dobę za małe auto, a do tego dochodzi paliwo - ceny benzyny oscylują wokół 1,70 euro za litr. Bez auta ugrzęźniesz w Funchalu albo zapłacisz za taksówki i busy, które szybko zjedzą twój budżet.
Noclegi Madera to największe rozpiętości cenowe. Za pokój w pensjonacie w Calheta czy Machico zapłacisz od 50 euro za noc, podczas gdy apartament z widokiem na ocean w okolicy Monte czy Sé w Funchalu to już 100-120 euro. Jeśli planujesz dłuższy pobyt, szukaj kwater z aneksem kuchennym - śniadanie na własną rękę w supermarkecie to wydatek rzędu 5 euro na osobę. Warto też pamiętać, że wiele atrakcji Madery jest za darmo. Wejście na Pico Arieiro i Pico Ruivo, spacer po klifach półwyspu São Lourenço, kąpiel w naturalnych basenach Porto Moniz czy Seixal - to wszystko nie kosztuje ani centa. Zapłacisz jedynie za parking w sezonie, który w popularnych miejscach jak Achadas da Cruz czy Porto da Cruz wynosi 2-3 euro za cały dzień.
Paradoksalnie to właśnie te darmowe widoki robią największe wrażenie. Spacer z Cabo Girão, drugiego co do wysokości klifu na świecie, albo przejście fragmentem lewad Madery w okolicy Serra de Água pokazuje, że przyroda na tej wyspie jest najlepszą inwestycją. Pogoda na Maderze, określana mianem wiecznej wiosny, sprawia, że o każdej porze roku znajdziesz dzień na trekking. Jeśli więc zastanawiasz się, czy warto jechać, odpowiedź brzmi: tak, ale z gotówką w kieszeni na benzynę i lokalne jedzenie, a nie na bilety wstępu. Wiza nie jest potrzebna, a euro znasz z portfela - wystarczy dobrze rozplanować wydatki, żeby wyjazd nie zrujnował budżetu.
Gdzie spać, żeby nie żałować - sprawdzone bazy wypadowe bez fotoszopu
Wybór noclegu na Maderze to często decyzja, która zaważy na całym wyjeździe. Wiele osób popełnia ten sam błąd: patrzy tylko na zdjęcia w bookingach, a potem okazuje się, że apartament jest piękny, ale dojazd do cywilizacji zajmuje godzinę krętą drogą. Lepiej od razu postawić na sprawdzoną bazę wypadową, która nie wymaga fotoszopu, żeby wyglądać zachęcająco. Jeśli szukasz wygody i pełnej infrastruktury, Funchal jest oczywistym wyborem - stolica oferuje najwięcej opcji, od apartamentów w centrum po kwatery z widokiem na ocean. To dobre miejsce na start, bo stąd łatwo ruszyć w góry, nad klify Cabo Girão czy na wschód w stronę Machico. Z drugiej strony, jeśli marzy Ci się spokój i plaże bez tłumów, postaw na zachodnią część wyspy. Calheta ma sztuczne piaszczyste plaże i dużo słońca, a noclegi są tu często tańsze niż w stolicy. Z kolei Porto Moniz to już zupełnie inna bajka - bazaltowe baseny, surowy krajobraz i cisza przerywana tylko szumem fal. To idealna baza, jeśli planujesz eksplorować północne klify i lewady, ale przygotuj się na kapryśną pogodę i mniejszy wybór restauracji. Dla fanów górskich widoków świetnym pomysłem jest okolica Pico Arieiro i Pico Ruivo - kilka schronisk i pensjonatów w górskich wioskach, skąd rano ruszasz na trekking, zanim chmury zasłonią panoramę. Pamiętaj, że ceny na Maderze w 2026 roku nadal będą zróżnicowane: w Funchalu za noc w przyzwoitym apartamencie zapłacisz od 80 do 150 euro, a w mniejszych miejscowościach typu Seixal czy Porto da Cruz znajdziesz opcje już od 50 euro. Warto też rozważyć wynajem samochodu od razu z lotniska - bez auta wiele atrakcji Madery, jak lewady czy półwysep São Lourenço, będzie trudniej dostępnych, a komunikacja miejska nie wszędzie dojeżdża.
Samochód na klifie i autobus w chmurach - transport bez lukru
Na Maderze bez auta ani rusz, ale nie licz na autostrady jak w Europie. Wąskie serpentyny, ostre zakręty i tunele wycięte w skale to codzienność. Wynajem samochodu na Maderze to wydatek rzędu 25-40 euro za dobę w sezonie, a paliwo kosztuje około 1,6 euro za litr. Jeśli planujesz objechać wyspę, samochód daje ci wolność zatrzymania się na dzikim klifie przy Cabo Girão, gdzie ziemia urywa się 580 metrów w dół prosto do oceanu. Bez auta utkniesz w kurortach albo będziesz polegał na autobusach, które jeżdżą rzadko i tylko głównymi trasami.
Alternatywą jest komunikacja publiczna, ale przygotuj się na przygodę. Autobusy z Funchal na Pico do Arieiro kursują kilka razy dziennie, a podróż zajmuje około godziny. Z kolei na Pico Ruivo, najwyższy szczyt wyspy, nie dojedziesz żadnym pojazdem - trzeba iść pieszo tunelem i po kamiennych schodach. Jeśli zależy ci na lewadach, czyli historycznych kanałach irygacyjnych, część z nich jest dostępna tylko dla pieszych. Trasa z Achadas da Cruz do Porto Moniz to 4 kilometry wzdłuż urwiska, gdzie po jednej stronie masz zieloną ścianę lasu laurowego, a po drugiej ocean. Bez samochodu dojedziesz tam autobusem z Porto Moniz, ale tylko dwa kursy dziennie.
Ceny na Maderze za transport są zróżnicowane. Bilet autobusowy w obrębie Funchal kosztuje około 2 euro, ale przejazd z północy na południe to już 8-10 euro. Taksówki są drogie - 10 kilometrów to wydatek rzędu 15-20 euro. Dlatego większość turystów decyduje się na wynajem, szczególnie jeśli chcą zobaczyć półwysep São Lourenço, gdzie droga kończy się na klifie, a dalej trzeba iść pieszo wśród wulkanicznych skał. Pamiętaj tylko, że na Maderze obowiązuje ruch prawostronny, a kierowcy są raczej spokojni, ale miejscowi jeżdżą szybko i pewnie. Jeśli nie czujesz się na siłach, zostań w Funchal i korzystaj z autobusów oraz kolejki na Monte - wjedziesz nią na wzgórze i zjedziesz saneczkami w wiklinowych koszach, co jest unikalnym doświadczeniem, ale bez auta nie zobaczysz reszty wyspy.
Lewady dla normalnych ludzi - trasy, na których nie potrzeba kija ani superkondycji
Na Maderze jest ponad 2000 kilometrów lewad, czyli kanałów nawadniających, które poprowadzono przez najbardziej niedostępne zakątki wyspy. Większość przewodników poleca te trudne, wielogodzinne podejścia, ale prawda jest taka, że na spokojny spacer po lewadzie wcale nie musisz mieć kondycji himalaisty. Weź na przykład Levada das 25 Fontes - owszem, to jedna z najpopularniejszych tras, ale nie bez powodu. Idziesz wzdłuż betonowego koryta, w cieniu laurowych drzew, a po drodze mijasz kilka wodospadów. Całość w obie strony zajmuje około trzech godzin, nie ma stromych podbiegów, a na końcu czeka na ciebie naturalny basen z krystaliczną wodą. Jeśli chcesz uniknąć tłumów, ruszaj zaraz po śniadaniu, jeszcze przed przyjazdem autokarów z turystami.
Jeszcze prostsza i równie malownicza jest Levada do Risco. Idziesz nią praktycznie po płaskim, a widok na spadającą z wysokości stu metrów wodę robi wrażenie nawet na tych, którzy widzieli już wodospady w innych zakątkach świata. Obie te trasy zaczynają się w okolicach Paul da Serra, centralnego płaskowyżu wyspy, gdzie pogoda na Maderze bywa kapryśna - zabierz kurtkę przeciwdeszczową, nawet gdy na wybrzeżu świeci słońce. Jeśli masz mało czasu albo podróżujesz z dziećmi, wybierz Levada do Norte w okolicach Cabo Girão. Jest krótka, bezpieczna, a przy odrobinie szczęścia zobaczysz z niej stada makaków, które zadomowiły się w tamtejszych lasach.
Nie daj się zwieść opiniom, że Madera to tylko góry i wspinaczka. Owszem, wejście na Pico Arieiro czy Pico Ruivo wymaga dobrego obuwia i trochę zapasu, ale lewady są właśnie dla tych, którzy chcą zobaczyć wyspę bez nadmiernego wysiłku. Wypożyczalnie samochodów w Funchal oferują małe auta za około 30-40 euro dziennie, a ceny na Maderze za paliwo są zbliżone do kontynentalnej Portugalii. W sezonie 2026 roku wiza nie jest potrzebna obywatelom UE, a za noclegi Madera wciąż oferuje całkiem rozsądne stawki - pensjonat w okolicy Monte czy Calhety znajdziesz już za 50-60 euro za dobę. Na trasę zabierz bolo caco, miejscowy placek z czosnkiem i masłem, który sprzedają w prawie każdym barze przy lewadach. Kosztuje około 3-4 euro i smakuje lepiej niż niejeden obiad w restauracji.
Plaże i baseny wulkaniczne - gdzie wejdziesz do wody bez stresu i tłoku
Większość osób wyobraża sobie Maderę jako zielony raj z bananowymi plantacjami i widokami z klifów. I słusznie. Ale gdy przychodzi do kąpieli w oceanie, wielu turystów dostaje lekkiego stracha. Woda wokół wyspy bywa zdradliwa - silne fale, prądy i skaliste dno nie zawsze zachęcają do swobodnego pływania. Na szczęście Madera ma na to sposób, a właściwie kilkanaście naturalnych basenów wykutych w lawie. Porto Moniz to najbardziej znane z takich miejsc, ale nie jedyne. Jeśli trafisz tam w sezonie, możesz stać w kolejce do wejścia. Lepiej sprawdź Seixal - baseny tam są mniej oblegane, a otoczenie czarną plażą i bujną roślinnością robi wrażenie. Z kolei Achadas da Cruz oferuje coś dla odważnych: schody wykute w klifie prowadzą do basenów, które są praktycznie puste, bo turyści rzadko schodzą tak nisko. Porto da Cruz to z kolei miejsce, gdzie ocean wdziera się między skały i tworzy naturalne jacuzzi - trzeba tylko trafić na spokojniejszy dzień.
Jeśli wolisz tradycyjne plaże, Madera nie ma ich wiele, ale za to jakie. Calheta to sztuczna plaża z jasnym piaskiem sprowadzonym z Maroka, idealna dla rodzin z dziećmi. Machico ma dłuższy odcinek złocistego piasku i łagodne wejście, co jest rzadkością na wyspie. Pamiętaj tylko, że woda w oceanie rzadko przekracza 22 stopnie, nawet latem. Pogoda na Maderze to tzw. wieczna wiosna, ale to nie znaczy, że będziesz się opalać godzinami. Dlatego warto połączyć plażowanie z eksploracją - rano wejść na Pico Arieiro lub Pico Ruivo, popołudniu schłodzić się w Seixal. Widoki z gór i chłód oceanu to zestaw, który trudno przebić.
Ceny na Maderze w 2026 roku raczej nie zaskoczą negatywnie, jeśli przyjedziesz z Polski. Obiad w lokalnej tawernie to wydatek rzędu 10-15 euro, a bolo caco z czosnkowym masłem dostaniesz za 2-3 euro. Noclegi Madera oferuje w szerokim przedziale - od 40 euro za pokój w pensjonacie w Funchal po 150 euro za apartament z widokiem na klify w okolicy Cabo Girao. Jeśli planujesz zwiedzać, wynajem samochodu Madera to niemal konieczność. Bez auta trudno dotrzeć do basenów w Porto Moniz czy na półwysep São Lourenço, gdzie zaczynają się trasy spacerowe wśród wulkanicznych skał. Wypożyczenie na tydzień to koszt około 200-300 euro, ale daje swobodę, której nie zapewni żaden autobus. Na Maderze nie chodzi o leżenie na leżaku - chodzi o to, żeby znaleźć swoją własną zatoczkę, miejsce bez tłumu, gdzie ocean i lawa spotykają się w idealnej harmonii.
Funchal bez instagramowego filtra - co boli w stolicy, a co naprawdę zachwyca
Funchal budzi skrajne emocje. Z jednej strony ma klimat starej, portugalskiej dzielnicy z brukowanymi uliczkami i zapachem kwiatów, z drugiej - potrafi zmęczyć hałasem i tłumem turystów, zwłaszcza w okolicach mariny i katedry Sé. Co boli? Ceny w restauracjach przy głównych deptakach, gdzie za prosty lunch z bolo caco i rybą zapłacisz 15-18 euro, a espresso kosztuje już 1,50 euro, choć jeszcze dwa lata temu było o 30 centów tańsze. Parking w centrum to osobna historia - zostawienie auta na kilka godzin w podziemnym parkingu przy Avenida do Mar potrafi kosztować 2,50 euro za godzinę, a znalezienie miejsca na ulicy graniczy z cudem. Do tego klimat: w stolicy wilgotność bywa męcząca, a w lipcu i sierpniu upały sięgają 28 stopni, co przy braku wiatru daje się we znaki.
Co jednak naprawdę zachwyca, to życie poza głównymi szlakami. Wstań wcześnie rano i wejdź na Monte - nie kolejką, tylko pieszo przez ogrody botaniczne. Zobaczysz miasto z góry, zanim jeszcze obudzą się wycieczkowcy, a wstęp do ogrodów to wydatek około 10 euro. Na targu Lavradores kupisz lokalne owoce i ryby za grosze w porównaniu z restauracjami - ananas za 1,20 euro, a garść passiflory za 2 euro. Wieczorem wybierz się do dzielnicy Santa Maria, gdzie w małych knajpkach zjesz świeżego tuńczyka z grilla za 12 euro, popijając ponchą z rumem i miodem.
Funchal ma też swoje sekrety, które nie mieszczą się na zdjęciach. Spacer wzdłuż promenady aż do dzielnicy Nazaré, gdzie kończy się asfalt i zaczynają klify, daje widok na ocean, który zapiera dech. Albo wizyta w małym muzeum wina w starym porcie - za 5 euro dostajesz degustację trzech gatunków i lekcję historii wyspy. Stolica nie jest idealna, ale jeśli dasz jej szansę poza godzinami szczytu, odwdzięczy się autentycznością, której nie znajdziesz w żadnym przewodniku.
Porto Moniz i północne wybrzeże - surowa strona wyspy, której nie pokazują w katalogach
Porto Moniz to miejsce, które na pierwszy rzut oka wygląda jak z pocztówki - czarne skały wulkaniczne, ocean uderzający o ląd i naturalne baseny wypełnione krystalicznie czystą wodą. To jedna z tych atrakcji Madery, które przyciągają tłumy, ale prawda jest taka, że północne wybrzeże ma do zaoferowania znacznie więcej niż tylko zdjęcia na Instagramie. Jeśli szukasz surowego krajobrazu, który nie został wygładzony przez turystyczne foldery, właśnie tutaj znajdziesz to, czego potrzebujesz. W przeciwieństwie do południowych kurortów, gdzie słońce grzeje przez większość roku, północ jest dziksza, bardziej deszczowa i właśnie przez to autentyczna.
W Porto Moniz nie chodzi tylko o kąpiel w basenach. Owszem, przy sprzyjającej pogodzie na Maderze warto zanurzyć się w naturalnych lagunach, ale prawdziwą frajdę daje spacer wzdłuż klifów i obserwowanie, jak fale rozbijają się o skały. To też świetny punkt startowy do dalszej eksploracji - stąd możesz ruszyć w stronę Seixal, gdzie znajdziesz jedną z nielicznych czarnych plaż na wyspie, albo pojechać dalej na wschód, w kierunku São Vicente. Pamiętaj tylko, że jeśli planujesz objechać północne wybrzeże samochodem, wynajem auta na Maderze to konieczność - komunikacja miejska jest rzadka, a widoki po drodze są warte każdego kilometra.
Ceny na Maderze w tej części wyspy są nieco niższe niż w Funchalu. Obiad w lokalnej tawernie kosztuje około 10-15 euro, a noclegi w pensjonatach w Porto Moniz czy Seixal znajdziesz już od 50 euro za dobę. To dobra opcja, jeśli chcesz uciec od zgiełku stolicy i poczuć, jak żyje się na prawdziwej wyspie. Pamiętaj jednak, że pogoda na Maderze bywa kapryśna - na północy często pada, a temperatura spada nawet o kilka stopni w porównaniu z południem. Zabierz kurtkę i wygodne buty, bo poza basenami czekają tu na ciebie lewady i szlaki, którymi dojdziesz do zapierających dech w piersiach punktów widokowych. Porto Moniz to dowód na to, że Madera to nie tylko plaże i drinki z parasolką - to miejsce, gdzie natura pokazuje swoją siłę.
Jedzenie, które pamiętasz długo po urlopie - konkretne dania i ceny
Na Maderze jesz nie tylko po to, żeby się najeść, ale żeby zapamiętać smak na lata. Kuchnia wyspy to mieszanka prostoty i świeżości, a ceny w 2026 roku wciąż są przyjazne dla portfela, zwłaszcza gdy porównasz je z innymi europejskimi destynacjami. Obowiązkowym punktem jest bolo caco - placek z mąki i słodkich ziemniaków, pieczony na kamiennej płycie. W barze przy plaży w Seixal czy w górskiej knajpce w Monte dostaniesz go za 3-5 euro, często podanego z masłem czosnkowym i grillowaną rybą. To danie, które jesz palcami, patrząc na ocean, i które smakuje lepiej niż niejeden wykwintny obiad w stolicy.
Głównym daniem, które króluje w Funchal i w małych wioskach jak Porto Moniz czy Calheta, jest espada - czarna ryba głębinowa, podawana z bananem lub marakują. Dźwięczy to egzotycznie, ale działa: słodycz owoców przełamuje tłustość mięsa. Porcja w restauracji w centrum Funchal kosztuje 12-16 euro. Jeśli wolisz coś lżejszego, szukaj peixe espada z sosem z passji - to klasyk, który znajdziesz nawet w budce przy promenadzie w Machico. Ceny na Maderze w knajpkach poza stolicą są niższe o 20-30%, więc warto zatrzymać się na obiad w miejscach takich jak Achadas da Cruz czy Porto da Cruz, gdzie lokalni serwują świeże ryby prosto z kutra.
Na deser - i to dosłownie - spróbuj pudim de maracujá lub pastéis de nata z dodatkiem likieru z marakui. W kawiarni na Rua de Santa Maria w Funchal zapłacisz za kawę i deser około 6 euro. Pamiętaj, że woda z kranu jest pitna, a sok z trzciny cukrowej wyciskany na ulicy kosztuje 2 euro. Jeśli wynajmujesz samochód na Maderze (co polecam, bo atrakcje Madery są rozrzucone), zrób zakupy na lokalnym targu w Funchal - mango, papaja i winogrona kosztują grosze w porównaniu do cen w Polsce. Pogoda na Maderze, czyli wieczna wiosna, sprawia, że jesz na świeżym powietrzu przez cały rok, a widok na klify Cabo Girão czy baseny w Porto Moniz robi z każdego posiłku małe wydarzenie.
Ostateczny werdykt - komu Madera podpasuje, a kto powinien odpuścić
Madera to miejsce, które potrafi zachwycić, ale nie każdemu przypadnie do gustu. Jeśli lubisz aktywny wypoczynek, zapierające dech w piersiach widoki i nie przeszkadza ci kapryśna pogoda, zakochasz się w niej od pierwszego wejrzenia. Spacer po stromych lewadach, zdobycie Pico Ruivo o świcie czy przejazd klifową trasą wokół półwyspu São Lourenço to doświadczenia, które wynagradzają każdą kroplę potu. Dla miłośników natury to prawdziwy raj - bujna zieleń, owoce rosnące przy drodze i ocean widziany z wysokości Cabo Girão robią ogromne wrażenie. Na Maderze docenisz też lokalne jedzenie, zwłaszcza bolo caco z czosnkowym masłem i świeże ryby w przystępnych cenach, bo za obiad w Funchal zapłacisz około 10-15 euro.
Z drugiej strony, jeśli marzą ci się piaszczyste plaże i leniwe wylegiwanie się na leżaku, Madera może cię rozczarować. Naturalne piaszczyste plaże są tu rzadkością - większość to kamieniste zatoki lub sztucznie usypane kąpieliska w Calheta i Machico. Baseny w Porto Moniz czy Seixal to świetna alternatywa, ale woda w oceanie bywa chłodna, a fale niebezpieczne. Pogoda na Maderze to loteria - na północy, w okolicach Porto da Cruz czy Achadas da Cruz, częściej pada i wieje, podczas gdy na południu, w Funchal i okolicach, słońce świeci regularnie. Wieczna wiosna to mit, szczególnie zimą, gdy temperatura spada do 15 stopni, a w górach bywa mgliście i ślisko.
Wynajem samochodu na Maderze to praktycznie konieczność, jeśli chcesz zobaczyć więcej niż stolicę. Bez auta utkniesz w Funchal lub Monte, a najpiękniejsze widoki, jak te z Pico Arieiro czy nadmorskie klify, są dostępne tylko własnym transportem. Ceny wynajmu zaczynają się od 25-30 euro za dzień, a paliwo jest droższe niż w Polsce - około 1,60 euro za litr. Uważaj na wąskie, kręte drogi i tunele, ale jeśli lubisz wyzwania, pokonanie trasy z Funchal na północ to czysta przyjemność. Noclegi na Maderze bywają zaskakująco tanie - pokój w pensjonacie znajdziesz już za 40-50 euro za noc, choć w sezonie ceny rosną. Dla kogoś, kto szuka spokoju, dzikiej przyrody i nie boi się deszczu, Madera będzie strzałem w dziesiątkę. Jeśli jednak potrzebujesz ciepła, piachu i komfortu all inclusive, lepiej wybierz kontynentalną Portugalię lub Wyspy Kanaryjskie.
