Londyn bez pośpiechu - które atrakcje naprawdę warto zobaczyć, a które możesz odpuścić
Planowanie trzydniowego pobytu często zaczyna się od listy dziesięciu punktów do odhaczenia. Tymczasem udany wyjazd to nie pogoń za każdą ikoną, tylko świadomy wybór tego, co faktycznie chcesz przeżyć. Big Ben i Opactwo Westminsterskie to oczywiste punkty na mapie, ale zamiast stać w długiej kolejce do wnętrza parlamentu, rozważ spacer wzdłuż Tamizy od Westminster Bridge do London Eye. Te same budynki zobaczysz w naturalnym kontekście, a nie przez szybę autokaru. Podobnie Tower Bridge robi wrażenie z zewnątrz, a wstęp do jego mechanicznej części często rozczarowuje, jeśli nie interesujesz się inżynierią.
Świetnym przykładem miejsca, które możesz odpuścić na rzecz lepszego doświadczenia, jest London Eye. Widok z góry jest ładny, ale za 40-50 funtów za bilet i pół godziny w sterylnej kapsule dostajesz to samo, co z darmowego tarasu widokowego na The Shard (wystarczy zamówić drinka w barze na 52. piętrze). Lepiej przeznaczyć czas i pieniądze na darmowe atrakcje Londynu, które są absolutnym majstersztykiem. British Museum i Tate Modern to nie tylko budynki - to miejsca, w których spędzisz kilka godzin bez wydania ani pensa, a przy okazji poczujesz puls miasta. Podobnie National Gallery na Trafalgar Square daje dostęp do światowego malarstwa bez presji czasu.
Jeśli chcesz zobaczyć Pałac Buckingham, ustaw się przy zmianie warty przed 11:00, ale nie licz na bliski kontakt z rodziną królewską - to bardziej spektakl dla turystów niż autentyczne przeżycie. Prawdziwy Londyn znajdziesz w dzielnicach takich jak Notting Hill, gdzie w weekend Portobello Road tętni życiem od straganów z antykami i jedzeniem ulicznym, albo w Covent Garden, gdzie uliczni artyści i małe knajpki tworzą atmosferę, której nie kupisz za żadne bilety. Hyde Park i Kensington Gardens to idealne miejsce na odpoczynek między zwiedzaniem, zwłaszcza gdy pogoda dopisuje - spacer alejkami, kaczki na stawie i widok na pałac Kensington to esencja londyńskiego luzu.
Kluczowa sprawa to transport. Zanim ruszysz, kup Oyster Card - przejazdy metrem i autobusami będą tańsze, a do tego unikniesz stania w biletomatach. Plan zwiedzania Londynu w 3 dni nie musi być sztywny: dzień pierwszy możesz poświęcić na centrum z Westminsterem, Big Benem i spacerem na South Bank, drugi na muzea i Soho, a trzeci na Camden Market albo Greenwich. W Greenwich zobaczysz nie tylko południk zerowy, ale też panoramę miasta z parku na wzgórzu - bez tłumów i za darmo. Pamiętaj też, że wiele atrakcji Londynu, jak St Paul’s Cathedral czy Tower of London, ma długie kolejki, więc bilety online kup z wyprzedzeniem, ale nie daj się zwieść myśli, że musisz zobaczyć wszystko. Czasem najlepszym wspomnieniem jest spontaniczny obiad w małej knajpce przy Portobello Road albo zachód słońca nad Tamizą z widokiem na The Shard.
Ile dni potrzebujesz? Minimalny i optymalny czas na spokojne zwiedzanie
Zastanawiasz się, ile dni faktycznie potrzebujesz, żeby zobaczyć Londyn bez biegania z językiem na wierzchu? Krótka odpowiedź: minimum dwa, ale optymalnie trzy. W jeden dzień zdążysz jedynie obskoczyć największe hity z listy atrakcji Londynu, czyli Big Bena, London Eye i przejść się po moście Tower Bridge, ale to będzie tylko przedsmak. Dwa dni pozwolą ci dorzucić do planu zwiedzania wizytę w Pałacu Buckingham, spacer przez Westminster obok Opactwa Westminsterskiego i wejście do jednego z muzeów, na przykład British Museum czy Tate Modern. Problem w tym, że wtedy rezygnujesz z czegoś innego - albo z darmowych atrakcji, albo z popołudnia w Hyde Parku.
Optymalny plan zwiedzania Londynu w 3 dni daje ci komfort, którego w stolicy Wielkiej Brytanii bardzo potrzebujesz. Pierwszego dnia robisz klasyczne centrum: Big Ben, Westminster, spacer wzdłuż Tamizy, wejście na London Eye (bilety lepiej kupić z wyprzedzeniem) i Tower of London. Drugiego dnia możesz poświęcić poranek na muzea - National Gallery na Trafalgar Square albo British Museum są darmowe, więc nie musisz martwić się o budżet. Popołudnie spokojnie przeznaczysz na spacer po Covent Garden i Soho, gdzie zakupy i klimatyczne knajpki mieszają się z ulicznymi artystami. Trzeciego dnia zostawiasz sobie coś lżejszego: rejs po Tamizie do Greenwich, żeby zobaczyć południk zerowy, albo relaks w Kensington Gardens i Hyde Parku. Jeśli masz akurat weekend, koniecznie wpadnij na Portobello Road w Notting Hill - targ antyków w sobotę to prawdziwy spektakl, a nie tylko zakupy.
Pamiętaj o transporcie - Oyster Card to twój klucz do metra i autobusów, a bez niej stracisz czas na stanie w kolejkach po papierowe bilety. Pogoda w Londynie bywa kapryśna, więc plan zwiedzania lepiej układać tak, żeby muzea i galerie (jak Tate Modern czy St Paul’s Cathedral) mieć w zanadrzu na deszczowy dzień. Trzy dni to złoty środek: zdążysz zobaczyć i historyczne serce miasta, i nowoczesny The Shard, i zrobić sobie przerwę w parku, nie czując, że zwiedzanie zamienia się w wyścig.
Transport w Londynie bez stresu - Oyster Card, karta zbliżeniowa i kiedy naprawdę opłaca się taksówka
Transport w Londynie może na pierwszy rzut oka przytłaczać, ale wystarczy zapamiętać jedną złotą zasadę: nie kupujesz biletu jednorazowego, tylko korzystasz z karty zbliżeniowej lub Oyster Card. To najprostszy sposób, żeby nie przepłacać i nie stać w kolejkach do automatów. Oyster Card działa jak elektroniczna portmonetka - przykładasz ją do czytnika przy wejściu na stację metra, autobusu albo kolejki DLR, a system sam oblicza najkorzystniejszą cenę za cały dzień. Jeśli masz telefon z Androidem lub iPhone’a, możesz w ogóle pominąć fizyczną kartę i płacić zbliżeniowo kartą kredytową albo Apple Pay. System codziennie capuje dzienny limit opłat, więc po przekroczeniu pewnej kwoty (około 8-9 funtów w strefach 1-2) dalsze przejazdy masz gratis.
Kiedy więc taksówka ma sens? Gdy jedziesz w kilka osób albo wracasz z knajpy w Soho po północy, gdy metro kursuje rzadziej. Czarny cab z licencją to ikona miasta, ale za kurs z Westminsteru do Notting Hill zapłacisz 15-20 funtów. Dla porównania, przejazd metrem z tego samego odcinka to około 3 funty. Jeśli planujesz intensywne zwiedzanie, na przykład od Tower Bridge przez Tate Modern aż po Camden Market, zdecydowanie bardziej opłaca się wykupić konto na aplikację Uber lub Bolt - ceny bywają o 30-40% niższe niż w klasycznej taksówce. Pamiętaj tylko, żeby zawsze sprawdzać, czy kierowca ma zieloną tabliczkę z napisem „Private Hire” - to oznacza legalne przewozy.
Warto też wiedzieć, że w weekendy część linii metra bywa zamknięta z powodu prac modernizacyjnych. Zamiast panikować, wystarczy zajrzeć na stronę Transport for London albo aplikację Citymapper, która w czasie rzeczywistym pokaże objazdy autobusami. I jeszcze jedna rzecz: karta Oyster działa też na promy na Tamizie, więc jeśli planujesz rejs z Greenwich do centrum, nie musisz kupować osobnego biletu. Transport w Londynie to nie jest rocket science - wystarczy jeden wieczór, żeby złapać schemat, a potem już tylko cieszysz się miastem.
Big Ben, Opactwo Westminsterskie i Buckingham - jak zobaczyć trio w 4 godziny i nie stać w tłumie
Zaczynasz od Westminster Bridge, ale nie od strony samego Big Bena. Stań tyłem do wieży i popatrz na rzekę - stąd masz najlepsze ujęcie na London Eye, a przy okazji unikniesz tłumu, który od razu pcha się pod samą wieżę. Big Ben, a właściwie Elizabeth Tower, robi wrażenie z każdej strony, ale jeśli chcesz zrobić zdjęcie bez pięćdziesięciu turystów w tle, przyjdź na most o siódmej rano. Opactwo Westminsterskie jest stąd trzy minuty spacerem. Wejście do środka kosztuje około 30 funtów, ale jeżeli nie chcesz wydawać takiej kwoty, po prostu obejdź budynek dookoła - od strony Parliament Square widać detale, których z daleka nie dostrzeżesz. Przy okazji masz za darmo kawałek historii, bo właśnie tu koronowano królów od 1066 roku.
Stąd do Pałacu Buckingham masz jakieś 15 minut spacerem przez St. James’s Park. To jedna z lepszych tras w centrum Londynu. Idziesz zielonym korytarzem, po drodze mijasz wiewiórki, które podchodzą bez strachu, i staw z pelikanami. Wychodzisz dokładnie na The Mall i widzisz pałac. Zmiana warty przyciąga tłumy, ale jeśli nie masz akurat ochoty stać w ścisku, przyjdź pod bramę o 10:30, a nie o 11:00, kiedy oficjalnie zaczyna się ceremonia. Wtedy zobaczysz wymarsz strażników, a nie tylko plecy innych turystów.
Całe trio - Big Ben, Opactwo i pałac - spokojnie ogarniesz w cztery godziny, jeżeli nie stoisz w kolejkach. Najlepiej zrobić to w tej właśnie kolejności: most, opactwo, park, pałac. Unikniesz wtedy chodzenia tam i z powrotem. Pamiętaj tylko o jednym - w weekendy centrum Londynu żyje własnym rytmem, a pogoda potrafi zmienić się w kwadrans. Weź kurtkę przeciwdeszczową, nawet gdy rano świeci słońce. I nie pakuj się w metr, jeśli masz nogi - spacer z Westminsteru do Buckingham to czysta przyjemność i przy okazji darmowa atrakcja.
Tower Bridge i Tower of London - zaplanuj wizytę tak, żeby uniknąć kolejki po bilety za 34,80 GBP
Tower Bridge i Tower of London to dwa punkty na mapie, które dzieli zaledwie kilka minut spacerem, ale różni je absolutnie wszystko. Tower of London to forteca z tysiącletnią historią, miejscem kaźni, koronacji i przechowywania brytyjskich klejnotów. Tower Bridge to z kolei ikona inżynierii, którą znasz z pocztówek i filmów. Jeśli masz w planie zwiedzanie Londynu i chcesz zobaczyć oba miejsca jednego dnia, kluczowe jest ustawienie właściwej kolejności. Bilet do Tower of London kosztuje 34,80 GBP i niestety kolejki potrafią zjeść ci godzinę, zwłaszcza w szczycie sezonu. Dlatego warto kupić go online z wyprzedzeniem, a wizytę zacząć zaraz po otwarciu o 9:00 - wtedy wejdziesz bez czekania i zdążysz obejrzeć klejnoty koronne, zanim zrobi się tłoczno.
Po wyjściu z Tower of London masz Tower Bridge dosłownie na wyciągnięcie ręki. Sam most jest darmowy - możesz po nim przejść, zrobić zdjęcia i złapać widok na Tamizę oraz The Shard. Jeśli jednak chcesz wejść na górną kładkę i zobaczyć maszynownię, kupujesz osobny bilet. W przeciwieństwie do fortecy, tutaj kolejki są krótsze, a bilety tańsze - kosztują około 11-12 GBP. Możesz je kupić od ręki, jeśli przyjdziesz wcześnie, albo online, żeby mieć spokój. Spacer po szklanej podłodze na wysokości 42 metrów robi wrażenie, ale nie spodziewaj się długiego zwiedzania - całość zajmuje góra godzinę. To świetne uzupełnienie poranka, które nie wybije cię z rytmu.
Jeśli planujesz Londyn w 3 dni, ten duet najlepiej wrzucić na pierwszy dzień, zaraz po przyjeździe. Okolica jest świetnie skomunikowana - stacja Tower Hill obsługuje metro i pociągi, a dojazd z centrum zajmuje kilka minut. Pamiętaj tylko o pogodzie: most na zewnątrz jest wietrzny i zimny nawet latem, więc weź coś z długim rękawem. Poza tym nie kombinuj z biletami last minute - oszczędzisz sobie nerwów i stania w słońcu albo deszczu. W zamian dostajesz solidną dawkę historii i widok, który naprawdę robi różnicę między zwiedzaniem a byciem turystą z plecakiem.
London Eye i rejs po Tamizie - czy warto łączyć, czy lepiej wybrać jedno
Łączenie London Eye z rejsem po Tamizie to jeden z tych pomysłów, które na pierwszy rzut oka wydają się oczywiste. Obie atrakcje znajdują się nad tą samą rzeką, a w ofercie często pojawiają się bilety łączone, kuszące oszczędnością czasu i pieniędzy. Zanim jednak zdecydujesz się na pakiet, warto zastanowić się, co tak naprawdę chcesz wynieść z tego popołudnia. Samo London Eye to około 30 minut w kapsuli - widok z góry jest spektakularny, ale w szczycie sezonu kolejka potrafi zjeść kolejną godzinę. Rejs z kolei, szczególnie ten z komentarzem, trwa zwykle 40-60 minut i daje zupełnie inną perspektywę: z poziomu wody patrzysz na Big Bena, Pałac Westminsterski czy Tower Bridge, które nagle nabierają skali. Problem w tym, że łącząc obie atrakcje jedna po drugiej, ryzykujesz przesyt podobnymi widokami i stratę czasu na przemieszczanie się między terminalami.
Z praktycznego punktu widzenia lepszym rozwiązaniem jest rozdzielenie tych dwóch punktów na różne dni twojego planu zwiedzania. Na przykład London Eye świetnie sprawdzi się jako punkt startowy pierwszego dnia, tuż po przyjeździe - pozwoli ci zorientować się w topografii miasta i zobaczyć, dokąd chcesz pójść później. Rejs po Tamizie możesz zaplanować na drugi albo trzeci dzień, jako przerywnik między zwiedzaniem muzeów a spacerem po centrum Londynu. Wtedy nie będziesz czuł zmęczenia powtarzalnością, a każda z tych atrakcji zyska na świeżości. Jeśli jednak masz tylko jeden dzień i gonisz z listą „co zobaczyć”, to pakiet faktycznie ma sens - oszczędzasz na biletach i unikasz stania w dwóch osobnych kolejkach. Pamiętaj tylko, żeby sprawdzić godziny odpływów i zarezerwować wejście na koło z wyprzedzeniem, bo w weekendy bywa kompletnie wyprzedane.
Warto też wziąć pod uwagę pogodę. W deszczowy dzień London Eye traci sporo uroku, bo szyby zaparowują, a widok jest zamazany. Rejs natomiast, nawet przy lekkim deszczu, może być przyjemniejszy - masz dach nad głową, a komentarz przewodnika opowiada o historii mijanych budynków, co dodaje kontekstu. I odwrotnie: w słoneczny poranek wybór koła nad rzeką to czysta przyjemność. Dlatego zamiast sztywno trzymać się planu, lepiej dostosuj decyzję do aktualnej prognozy. Jeśli masz ochotę na coś bardziej kameralnego, zrezygnuj z dużego koła na rzecz spaceru wzdłuż South Bank - od London Bridge aż po Westminster znajdziesz tam ulicznych artystów, food trucki i ławki, z których popatrzysz na to samo, ale za darmo. Ostatecznie to kwestia priorytetów: chcesz zobaczyć Londyn z góry i z wody w jeden dzień, czy wolisz rozłożyć wrażenia i nie męczyć się kolejkami.
Darmowe atrakcje Londynu - 5 muzeów, za które nie zapłacisz ani funta
Większość największych i najlepszych muzeów w Londynie jest całkowicie darmowa. To nie jest chwyt marketingowy, ale realna oszczędność, która pozwala zobaczyć światowej klasy zbiory bez wydawania ani funta. Jeśli układasz swój plan zwiedzania Londynu, warto od razu wrzucić je do harmonogramu, bo konkurencja o wejście do najpopularniejszych sal bywa spora.
British Museum to absolutny must-see, nawet jeśli masz tylko jeden dzień w mieście. Kamień z Rosetty, marmury Elgina i egipskie mumie robią wrażenie, ale to ogromny gmach - lepiej wybrać dwie, trzy sale, które cię naprawdę interesują, niż biegać po wszystkich w pośpiechu. Kilka minut spacerem stąd znajduje się National Gallery na Trafalgar Square, gdzie wiszą obrazy van Gogha, da Vinciego i Rembrandta. Wejście jest bezpłatne, a do tego masz widok na kolumnę Nelsona i budynki rządowe przy Whitehall. Jeśli wolisz sztukę nowoczesną, Tate Modern nad Tamizą to przestrzeń, która zachwyca nawet osoby, które na co dzień omijają galerie szerokim łukiem. Turbine Hall i widok z tarasu na St Paul’s Cathedral i The Shard to coś, czego nie znajdziesz w żadnym przewodniku po atrakcjach Londynu w formie zdjęcia z pocztówki.
Dla fanów nauki i historii naturalnej idealne będzie Natural History Museum w Kensington. Jego architektura - neogotycka fasada i ogromny szkielet diplodoka w holu - robi takie samo wrażenie jak same eksponaty. Tuż obok, w tym samym kompleksie muzealnym, znajduje się Science Museum, gdzie można dotknąć, przekręcić i sprawdzić, jak działają silniki odrzutowe czy pierwsze komputery. Oba miejsca świetnie sprawdzają się, gdy pogoda w Londynie nie dopisuje, bo deszcz na londyńskich ulicach potrafi skutecznie pokrzyżować plany spacerowe. W weekendy i ferie do muzeów ustawiają się kolejki, dlatego warto przyjść tuż przed otwarciem lub zarezerwować darmowe bilety online - oszczędzisz sobie stania na deszczu i zyskasz czas na londyńskie puby czy spacer po Covent Garden.
Parki Królewskie jako plan awaryjny - trasa z Hyde Parku przez St. James’s Park do Green Parku
Parki Królewskie to nie tylko zieleń - to jeden z najlepszych planów awaryjnych, gdy londyńska pogoda daje popalić albo gdy zwiedzanie zamkniętych muzeów zaczyna męczyć. Zamiast stać w kolejce do London Eye czy przepychać się na Portobello Road, możesz przejść trasę, która łączy trzy najważniejsze parki centrum, a przy okazji mija kluczowe atrakcje Londynu. Zacznij od Hyde Parku, największego i najbardziej rozpoznawalnego. To tutaj znajdziesz Serpentine, staw z wypożyczalnią łódek i kawiarnią, a tuż obok Kensington Gardens z pałacem. Spacer w stronę centrum zajmie ci około godziny, ale jeśli masz mało czasu, skup się na południowej części - stamtąd najszybciej przejdziesz dalej.
Green Park to już zupełnie inna bajka: cichy, bez stawów i fontann, za to idealny jako szybki przesmyk między Westminsterem a Buckingham Palace. W kwadrans dojdziesz stąd do pałacu, a po drodze zobaczysz pomniki i aleje, które pamiętają jeszcze wiktoriańskie czasy. St. James’s Park to wisienka - nie, to konkretny punkt, który łączy widok na Big Bena z zacisznym mostkiem nad stawem. Pelikany, wiewiórki i ławki z widokiem na London Eye sprawiają, że możesz tu odpocząć po intensywnym dniu zwiedzania. Cała trasa to około 4 kilometry, idealne na popołudnie, gdy masz już dość kolejek i chcesz zobaczyć Londyn z perspektywy, której nie daje żaden bilet.
Plan zwiedzania Londynu często pomija te parki, bo turyści myślą, że to tylko trawniki. Tymczasem to właśnie tutaj najłatwiej złapać oddech między wizytą w Tate Modern a spacerem po Covent Garden. Darmowe atrakcje, brak tłumów i możliwość sfotografowania pałacu bez setek selfie - to działa. Jeśli nie masz ochoty na zakupy na Oxford Street ani na godzinne stanie w metrze, weź Oyster Card, dojedź do Hyde Park Corner i rusz w trasę. Pogoda w Londynie bywa kapryśna, ale parki są otwarte zawsze, a deszcz dodaje im tylko klimatu.
Gdzie zjeść dobrze i za normalne pieniądze - sprawdzone miejsca poza turystycznym szlakiem
Większość turystów w Londynie jada w pubach przy Oxford Street albo w sieciówkach w okolicach Leicester Square, płacąc 15-20 funtów za przeciętny fish and chips. Tymczasem wystarczy przejść kilka ulic dalej, żeby trafić na miejsca, które znają tylko lokalni. W Soho, na Frith Street, działa od dekad maleńki Bar Italia - espresso kosztuje tam niecałe 3 funty, a kanapka z mozzarellą i szynką parmeńską jest lepsza niż w połowie włoskich restauracji w centrum. Jeśli masz w planie zwiedzanie okolic Covent Garden, skręć w Seven Dials i zajrzyj do Seven Dials Market, gdzie za 8-10 funtów zjesz świetne bao, tajskie curry albo hiszpańskie tapas. To nie jest turystyczny kicz, tylko prawdziwy food hall, w którym stołują się pracownicy biur z okolicy.
Jeśli twoje zwiedzanie Londynu obejmuje wizytę na targu w Camden albo spacer wzdłuż Regent’s Canal, nie daj się skusić na burgery z budek przy głównej alei. Lepiej zejdź do kawiarni Proud East przy Haggerston, gdzie za 10 funtów dostaniesz miskę ramenu z prawdziwym bulionem i jajkiem na miękko. W okolicach Notting Hill i Portobello Road też znajdziesz perełki - zamiast stać w kolejce do przeciętnego brunchu za 18 funtów, wejdź w boczną uliczkę na Golborne Road i zamów marokańską pastillę albo libański falafel w małej jadłodajni za 7 funtów. Ceny są niższe, a jakość często wyższa, bo te miejsca nie płacą turystycznych czynszów.
W centrum, między Westminster a Tate Modern, też da się zjeść dobrze, nie przepłacając. W okolicach Borough Market unikaj straganów z gotowymi kanapkami dla turystów - lepiej wejdź do środka hali i kup porcję hiszpańskiego jamón z kawałkiem chleba i pomidorem za 6 funtów. Albo idź do Maltby Street Market, który jest mniej znany, a jedzenie tam (zwłaszcza węgierskie langosze i burgery z dziczyzną) smakuje lepiej i kosztuje mniej. W dni powszednie w lokalach przy London Bridge obowiązują lunchowe promocje - za 8-10 funtów dostaniesz danie dnia, które wieczorem kosztuje 16-18. Warto sprawdzić, co oferują puby oddalone o dwie - trzy ulice od głównych atrakcji: w The Anchor Bankside przy Bankside za 12 funtów zjesz pieczony pasztet z puree, a widok na Tamizę i St Paul’s Cathedral masz za darmo.
Gotowy plan zwiedzania na 3 dni - trasa dzień po dniu z czasem na odpoczynek
Trzy dni w Londynie to optymalny czas, żeby zobaczyć najważniejsze punkty bez biegania na oślep. Kluczem jest dobre rozłożenie sił i grupowanie atrakcji według dzielnic, a nie listy z przewodnika. Pierwszego dnia postaw na klasyczne centrum. Zacznij od Westminsteru - Opactwo Westminsterskie i Big Ben to must-see, które robią wrażenie nawet przy pochmurnej pogodzie. Stamtąd przejdź nad Tamizę, gdzie London Eye daje perspektywę na całe miasto, ale jeśli wolisz uniknąć kolejki, lepiej zarezerwuj bilet z wyprzedzeniem. Południe spędź na spacerze w stronę Tate Modern - to darmowe muzeum, które zachwyca zarówno sztuką, jak i widokiem z tarasu na katedrę św. Pawła. Przejdź przez Millennium Bridge, rzuć okiem na wnętrze St Paul’s Cathedral i zakończ dzień w okolicach Covent Garden, gdzie uliczni artyści i knajpki tworzą luzacki klimat.
Drugi dzień to królewska trasa i zielone płuca Londynu. Rano zajrzyj pod Pałac Buckingham - zmiana warty to spektakl, ale przyjeżdżaj wcześniej, bo tłumy są ogromne. Potem przespaceruj się przez St James’s Park w stronę Trafalgar Square, gdzie czeka National Gallery z kolekcją malarstwa za darmo. Po obiedzie polecam Hyde Park i Kensington - wejście do pałacu kosztuje, ale sam spacer po ogrodach i wokół Serpentine nic nie kosztuje, a ładuje baterie. Jeśli masz siłę, dorzuć Notting Hill i Portobello Road, szczególnie w sobotę, kiedy antyki i stragany tworzą niepowtarzalny klimat.
Trzeci dzień warto poświęcić na coś bardziej niszowego albo relaks. Rano wybierz British Museum - darmowe i ogromne, więc nie próbuj ogarnąć wszystkiego, skup się na egipskich mumiach i greckich rzeźbach. Po południu rusz na Tower Bridge i Tower of London - bilety lepiej kupić online, żeby nie stać w deszczu. Z wieży widokowej The Shard podziwiasz panoramę, ale jeśli wolisz oszczędzić, darmowy widok masz z tarasu Sky Garden (rezerwacja obowiązkowa). Na koniec wpadnij do Camden Market na street food i nietypowe zakupy. Transport ogarniesz Oyster Card - taniej niż papierowe bilety, a metro i autobusy dowiozą cię wszędzie bez stresu.
