Ukryte znaczenia, które zmieniają spojrzenie na to miasteczko
Kazimierz Dolny to nie tylko pocztówkowy rynek z renesansowymi kamienicami i tłumy turystów. To miasto, które ma w sobie drugie dno - ukryte historie, które zmieniają sposób, w jaki patrzysz na to miejsce. Weźmy na przykład słynną Górę Trzech Krzyży. Większość ludzi wchodzi tam zrobić zdjęcie wiślanego zakola, ale mało kto wie, że krzyże postawiono w XVIII wieku jako pokutę za zarazę, która zdziesiątkowała mieszkańców. To nie jest romantyczny punkt widokowy - to pomnik pamięci, który nadaje całemu miasteczku głębszy, bardziej refleksyjny charakter.
Spacerując po rynku, łatwo przeoczyć to, co naprawdę stanowi o wyjątkowości Kazimierza. Kamienice Przybyłów, ozdobione bogatą sztuką sgraffitową, to nie tylko ładne fasady. To manifestacja potęgi handlu zbożem w XVI wieku, kiedy miasto przeżywało swój złoty wiek. Podobnie jest z ruinami zamku - to nie są tylko malownicze mury. To pozostałość po czasach, gdy Kazimierz Wielki budował sieć fortyfikacji wzdłuż Wisły, a dzisiejsze ruiny to efekt celowego działania Szwedów w czasie potopu. Z kolei kościół farny pod wezwaniem Jana Chrzciciela i Bartłomieja skrywa organy, które pamiętają czasy Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła - i podobno ich brzmienie potrafi zmienić nastrój nawet najbardziej zabieganego turysty.
Najciekawsze jest jednak to, co niewidoczne na pierwszy rzut oka. Wąwozy lessowe, które ciągną się za miastem, to nie tylko przyrodnicza ciekawostka. W Korzeniowym Dole przez lata ukrywali się uciekinierzy i przemytnicy, a dziś to miejsce, gdzie sztuka spotyka się z naturą - podczas festiwalu Sztuki Dwa Brzegi w wąwozach organizowane są plenerowe wystawy. Gdybyś przyszedł tam o świcie, z dala od tłumów, zobaczysz Kazimierz, którego nie ma na żadnej pocztówce. To miasto z Lubelskiego, które dla mieszkańców Warszawy stało się ucieczką od zgiełku, ale dla wtajemniczonych - kluczem do zrozumienia, jak historia, architektura i natura mogą współgrać w jednym, nieoczywistym rytmie.
Dlaczego Kazimierz tak naprawdę nazywa się Dolny
Nazwa „Kazimierz Dolny” brzmi dla wielu turystów jak oksymoron. Skoro miasto leży nad samą Wisłą i otaczają je lessowe wąwozy, czemu akurat „Dolny”? Odpowiedź kryje się w średniowiecznej geografii administracyjnej. W XIV wieku król Kazimierz Wielki założył tu osadę, a dla odróżnienia od Kazimierza pod Krakowem (położonego wyżej w górę rzeki) dodano przymiotnik „Dolny”. Nie chodziło więc o ukształtowanie terenu, tylko o położenie względem nurtu Wisły - ten nadwiślański był po prostu niżej na szlaku handlowym.
Historia tego miasteczka to gotowa opowieść z kontrastami. Z jednej strony bogatą przeszłość fundowali mu żydowscy kupcy i spichlerze pełne zboża, z drugiej - dziś to mekka artystów i turystów z Warszawy. Rynek otaczają renesansowe kamienice, które przetrwały zawieruchy wojenne, a ich charakterystyczne attyki i podcienia nadają miejscu niepowtarzalny klimat. Warto jednak wiedzieć, że największym magnesem nie jest zamek (a raczej jego malownicze ruiny), tylko Góra Trzech Krzyży. To stamtąd rozpościera się widok na całe miasto, Wisłę i lessowe wąwozy, które wyżłobiły w okolicy labirynt spacerowych ścieżek.
Kazimierz Dolny to również miasto festiwali i galerii. Co roku odbywa się tu Festiwal Filmów i Sztuki „Dwa Brzegi”, który przyciąga twórców z całej Polski. Spacerując po rynku, natkniesz się na dziesiątki pracowni i sklepików z rękodziełem. W kościele farnym pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i Bartłomieja znajdziesz organy, które pamiętają czasy Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła. A jeśli masz ochotę na coś zupełnie innego - Korzeniowy Dół to miejsce, które udowadnia, że natura potrafi być równie ciekawa jak architektura. To właśnie połączenie dziedzictwa Kazimierza Wielkiego, sztuki i przyrody sprawia, że mimo tłumów przybyłych turystów, miasteczko wciąż ma swój niepowtarzalny charakter.
Renesansowe bogactwo zbudowane na spławianym zbożu
Kazimierz Dolny to dziś jedno z najpiękniejszych miasteczek w Polsce, ale jego dzisiejszy charakter to zasługa nie tylko malowniczego położenia nad Wisłą, ale przede wszystkim pieniędzy, które spływały tu ze zbożowego handlu. W XVI wieku miejscowość przeżywała prawdziwy boom - to wtedy Kazimierz stał się ważnym punktem spławu wiślanego, a kupcy i szlachta zaczęli budować tu kamienice, które do dziś robią ogromne wrażenie. Rynek otaczają perły renesansowej architektury, z charakterystycznymi podcieniami i bogato zdobionymi fasadami, jak słynne kamienice Przybyłów - braci Mikołaja i Krzysztofa, którzy w XVII wieku prześcigali się w przepychu. Gdy spojrzysz na te budynki, zobaczysz nie tylko kunszt dawnych mistrzów, ale też materialny ślad fortun złożonej na wiślanych statkach.
Historia tego miejsca sięga jednak znacznie głębiej. Kazimierz Dolny zawdzięcza nazwę i początki Kazimierzowi Wielkiemu, który w XIV wieku założył tu miasto i wzniósł zamek. Dziś ruiny zamku na wzgórzu to jedna z głównych atrakcji - spacer w górę nagrodzi cię widokiem na Wisłę, miasteczko i okoliczne wąwozy lessowe. Z kolei w dole, tuż przy rynku, stoi kościół farny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja. W środku znajdziesz unikatowe organy z XVII wieku, a także nagrobek Mikołaja Krzysztofa - to jeden z tych detali, które pokazują, jak wielkie znaczenie miały tu fundacje artystyczne. Co ciekawe, mimo że przez wieki miasto traciło na znaczeniu po upadku handlu zbożem, to właśnie ta stagnacja uchroniła zabytki przed zniszczeniem i nowoczesną przebudową.
Dziś Kazimierz Dolny to nie tylko lekcja historii, ale żywe centrum sztuki i kultury. Na każdym kroku natkniesz się na galerie, pracownie i małe muzea, a w sezonie przyjeżdżają tu tłumy turystów z całej Polski, zwłaszcza z Warszawy i Lubelskiego. To też miejsce festiwalu filmu i sztuki „Dwa Brzegi”, który co roku przyciąga twórców i widzów. Spacerując po rynku, warto skręcić w wąskie uliczki prowadzące w stronę wąwozów lessowych - Korzeniowy Dół to jedna z najbardziej malowniczych tras, idealna na chwilę wytchnienia od tłumu. Po drugiej stronie Wisły czekają z kolei spichlerze, które przypominają o czasach, gdy zboże płynęło stąd do Gdańska i dalej w świat. Kazimierz to miasteczko, które ma w sobie coś z renesansowego bogactwa, ale też spokoju prowincji - i właśnie ten kontrast sprawia, że wraca się tu latami.
Spichlerze, które przetrwały Szwedów, ogień i czas
Spichlerze w Kazimierzu Dolnym to nie tylko zabytki, ale prawdziwi świadkowie historii, którzy przetrwali potop szwedzki, pożary i upływ czasu. Stoją dumnie nad Wisłą, przypominając o czasach, gdy miasteczko było potentatem w handlu zbożem. W XVII wieku to właśnie te magazyny decydowały o bogactwie miejscowych kupców. Dziś, spacerując wzdłuż brzegu, widzisz ich charakterystyczne bryły - wysokie, z łamanymi dachami i fasadami, które zdobią detale z epoki. Niektóre z nich, jak słynny spichlerz Ulanowskich, zmieniły swoje przeznaczenie i mieszczą dziś galerie sztuki. To miejsce, gdzie historia miesza się ze współczesnością, a festiwal filmu i sztuki „Dwa Brzegi” tchnął w nie nowe życie.
Większość turystów przybyłych do Kazimierza skupia się na rynku, kamienicach i ruinach zamku Kazimierza Wielkiego. A szkoda, bo spichlerze to unikalny element architektury, który ma swoją własną opowieść. Gdy Szwedzi w 1656 roku pustoszyli miasto, te budowle ocalały - głównie dzięki solidnym murom z cegły i kamienia. Później, mimo pożarów, które trawiły drewnianą zabudowę, one stały dalej. Dziś ich wnętrza kryją nie tylko pamiątki handlu, ale też wystawy i pracownie lokalnych artystów. To idealny punkt na spacer poza utartym szlakiem, zwłaszcza jeśli chcesz poczuć ducha dawnego handlu wiślanego.
Warto też wiedzieć, że spichlerze są częścią krajobrazu, który przyciąga do Kazimierza miłośników sztuki i architektury. Wąwozy lessowe, góra Trzech Krzyży i kościół farny z organami Mikołaja Krzysztofa to oczywiste atrakcje, ale to właśnie te magazyny nadają miasteczku niepowtarzalny charakter. Podczas festiwalu „Sztuki Dwa Brzegi” w jednym ze spichlerzy można trafić na projekcje filmów czy spotkania z twórcami. To dowód, że miejsce z bogatą historią potrafi być żywe i otwarte na nowe idee. Jeśli wybierasz się z Warszawy na weekend, koniecznie zaplanuj dłuższy przystanek na wiślanym bulwarze - zobaczysz, jak przeszłość łączy się z teraźniejszością.
Kogut, który został nielegalnym symbolem miasta
Kazimierz Dolny to miasteczko, które ma swojego własnego, nieformalnego bohatera. Mowa o kogucie, który od lat budzi kontrowersje i wzbudza uśmiech na twarzach turystów. Ptak, a właściwie jego wizerunek, pojawia się na pamiątkach, magnesach i koszulkach, choć nigdy nie został oficjalnie uznany za symbol miasta. Wszystko zaczęło się od jednej z kamienic na rynku, gdzie dawniej działał handel, a na fasadzie widniał znak z kogutem. Mieszkańcy szybko podchwycili motyw, nadając mu własne znaczenie - stał się symbolem uporu, lokalnego charakteru i dystansu do władzy. Dziś, spacerując po rynku, nie znajdziesz go w herbie ani na oficjalnych stronach gminy, ale w galeriach rękodzieła i na stoiskach z pamiątkami króluje niepodzielnie.
Zaskakujące jest to, jak wiele ciekawostek kryje się za tą historią. Kogut nie jest związany z żadnym z głównych zabytków - zamkiem, kościołem farnym pod wezwaniem świętego Jana Chrzciciela i Bartłomieja, ani nawet z malowniczymi ruinami, które górują nad miastem. To opowieść o zwykłych ludziach, którzy postanowili nadać swojemu miasteczku własną, niepowtarzalną tożsamość. W przeciwieństwie do oficjalnych symboli, takich jak Trzy Krzyże na wzgórzu czy odrestaurowane kamienice z podcieniami, kogut jest oddolny, nieco przekorny i prawdziwy. Dlatego właśnie przybyłych turystów często bardziej intryguje ta miejska legenda niż klasyczne atrakcje - wąwozy lessowe, spichlerze nad Wisłą czy festiwal filmu i sztuki „Dwa Brzegi”.
Gdy odwiedzasz Kazimierz, warto zwrócić uwagę na detale. Nie chodzi tylko o architekturę z czasów Kazimierza Wielkiego czy bogatą historię sztuki, która przyciąga tu artystów z całej Polski. To właśnie takie drobne, nieformalne symbole nadają miejscu prawdziwy klimat. Kogut przypomina, że miasteczko na lubelskim, oddalone od Warszawy o niecałe trzy godziny jazdy, żyje własnym, niespiesznym rytmem. Spacerując od rynku w stronę góry, mijając kościół farny z organami Mikołaja Krzysztofa, pomyśl o tym, że najciekawsze historie często kryją się poza przewodnikami - w Korzeniowym Dole, w lokalnych galeriach i w opowieściach mieszkańców. To właśnie one sprawiają, że Kazimierz Dolny ma niepowtarzalny charakter, którego nie znajdziesz w żadnym innym mieście na świecie.
Kamienice Przybyłów i architektoniczny żart za 60 tysięcy
Kiedyś, żeby zrobić na złości sąsiadowi w Kazimierzu Dolnym, trzeba było postawić mu przed nosem kamienicę. I nie byle jaką, a taką, która do dziś wywołuje uśmiech na twarzach turystów. Mowa o słynnych Kamienicach Przybyłów na Rynku. To jeden z tych architektonicznych żartów, które na stałe wpisały się w charakter miasteczka. Dwaj bracia, kupcy, pokłócili się o to, który z nich jest bogatszy i ważniejszy. Jeden, by udowodnić swoją wyższość, postawił wyższą i zdobniejszą fasadę, a drugi, nie mając już miejsca, wzniósł swoją węższą, ale za to… wyższą. Efekt? Dwie sąsiadujące ze sobą kamienice, które do dziś są najlepszym dowodem na to, że w Kazimierzu handel i ambicje szły w parze z poczuciem humoru. Podobno cała inwestycja, łącznie z przepychem sztuki renesansowej, kosztowała w XVI wieku około 60 tysięcy złotych - fortunę, która dziś przekłada się na nieocenioną wartość turystyczną tego miejsca.
Spacerując po Rynku, warto oderwać wzrok od kawiarnianych ogródków i spojrzeć w górę. Te kamienice to nie tylko zabytek, ale też lekcja lokalnej historii. Młodszy brat, który przegrał wyścig o lepszą parcelę, postanowił zbudować swój dom w bramie, przesuwając ją w głąb. Dzięki temu jego fasada jest węższa, ale bardziej wystaje przed linię zabudowy, co sprawia, że wydaje się nachalnie wysuwać na Rynek. To taki architektoniczny „pstryczek w nos” dla starszego brata. Dziś obie kamienice są wizytówką miasta, a turyści robią sobie przy nich setki zdjęć, często nie zdając sobie sprawy, że patrzą na XVI-wieczny mem w kamieniu.
To miejsce idealnie oddaje ducha Kazimierza - miasteczka, które od wieków przyciąga przyjezdnych nie tylko malowniczymi wąwozami lessowymi czy ruinami zamku Kazimierza Wielkiego na Górze Trzech Krzyży, ale właśnie takimi historiami. Gdyby nie spór dwóch kupców, Rynek nie miałby tego unikalnego rysu. Dziś, gdy co roku przybywa tu rzesza turystów z Warszawy i całej Polski, te kamienice są dowodem na to, że lokalne animozje potrafią stworzyć coś pięknego. Warto podczas spaceru zajrzeć też do środka - niektóre z tych budynków kryją w sobie galerie sztuki i małe muzea, które są echem bogatej historii żydowskich mieszkańców Kazimierza, handlarzy i artystów, którzy przez wieki nadawali temu miejscu niepowtarzalny charakter.
Studnia na rynku, która nigdy nie miała dawać wody
Kiedy staniesz na rynku w Kazimierzu Dolnym, twoją uwagę na pewno przyciągnie niepozorna, kamienna studnia. Wygląda jak zwykły element małomiasteczkowego placu, ale miejscowi wiedzą swoje. Ta studnia nigdy nie służyła do czerpania wody. Została wzniesiona w XVIII wieku jako element dekoracyjny i symbol prestiżu miasta. To ciekawostka, która zaskakuje nawet tych, którzy do Kazimierza przyjeżdżają od lat. W czasach, gdy mieszkańcy czerpali wodę z Wisły lub własnych ujęć, rynek potrzebował ozdoby, a nie źródła. Studnia stanęła w centralnym punkcie, tuż obok renesansowych kamienic Przybyłów, które do dziś zachwycają bogatą dekoracją elewacji.
Dziś to miejsce jest obowiązkowym punktem spaceru. Siedząc na ławeczce przy studni, masz przed sobą cały wachlarz atrakcji: z jednej strony widać wieżę kościoła farnego pod wezwaniem Jana Chrzciciela i Bartłomieja, z drugiej - górę zamkową z ruinami zamku Kazimierza Wielkiego. To właśnie ten władca nadał miastu charakter w XIV wieku, lokując je na prawie magdeburskim i wznosząc murowaną warownię broniącą szlaku handlowego wzdłuż Wisły. Dziś zamek jest częściowo odbudowany, a z jego wież rozpościera się widok na lessowe wąwozy i malownicze meandry rzeki. W sezonie turystycznym rynek tętni życiem - galerie sztuki, festiwal filmu i sztuki „Dwa Brzegi” oraz tłumy turystów z Warszawy i Lublina nadają temu miejscu zupełnie inny rytm niż kilkaset lat temu.
Warto zejść z rynku w boczne uliczki, by zobaczyć słynny Korzeniowy Dół czy spichlerze nad Wisłą. Te ostatnie, wpisane na listę światowego dziedzictwa, to pozostałość po złotym wieku miasta, gdy Kazimierz był najważniejszym portem zbożowym w Polsce. Spacer wąwozami lessowymi, na przykład na Górę Trzech Krzyży, pozwala poczuć ducha tego miejsca - łączy historię z przyrodą. Organy w kościele farnym, fundowane przez Mikołaja Krzysztofa, grają do dziś, a wokół unosi się zapach architektury, która przetrwała zawieruchy dziejów. Kazimierz Dolny nie jest skansenem - to żywe miasteczko, które mimo przybyłów turystów zachowało swój niepowtarzalny charakter.
Korzeniowy Dół i inne wąwozy, których nie ma nigdzie indziej w Polsce
Kazimierz Dolny to jedno z tych miejsc w Polsce, które przyciąga nie tylko architekturą czy historią, ale też niezwykłym ukształtowaniem terenu. Większość turystów kojarzy to miasteczko z renesansowym rynkiem, kamienicami Przybyłów i ruinami zamku Kazimierza Wielkiego. Ale to, co naprawdę odróżnia Kazimierz od innych zabytkowych miast, to sieć lessowych wąwozów, które wcinają się w okoliczne wzgórza. Najsłynniejszy z nich to Korzeniowy Dół - miejsce, gdzie korzenie drzew splatają się nad głowami spacerujących, tworząc naturalne tunele. Wąwóz ma około 500 metrów długości, a jego ściany porastają potężne dęby, graby i lipy. System korzeniowy, odsłonięty przez erozję, wygląda jak rzeźba, której nie powstydziłaby się żadna galeria sztuki. Spacer tam to zupełnie inne doświadczenie niż zwiedzanie rynku czy kościoła farnego pod wezwaniem świętego Jana Chrzciciela i Bartłomieja - tu naprawdę czujesz siłę natury.
Wąwozy lessowe w okolicy Kazimierza to nie tylko Korzeniowy Dół. Na uwagę zasługuje też wąwóz w Górze, który prowadzi bezpośrednio na punkt widokowy z charakterystycznym krzyżem - stąd rozpościera się panorama na Wisłę i całe miasteczko. Geologia tych terenów jest unikatowa w skali światowej. Less, czyli pył przyniesiony przez wiatry podczas epoki lodowcowej, tworzy tu strome ściany, które łatwo ulegają erozji, ale jednocześnie są bardzo żyzne. To dlatego wąwozy mają tak głębokie i kręte koryta - woda przez tysiące lat żłobiła w miękkim podłożu system korytarzy, który dziś jest atrakcją turystyczną na skalę europejską. W przeciwieństwie do skalnych kanionów, lessowe wąwozy są żywe - zmieniają się po każdym deszczu, a ich ściany porastają mchy i paprocie.
Dla turystów z Warszawy czy Lublina to idealne miejsce na jednodniowy spacer, który łączy obcowanie z przyrodą i historią. Po zejściu z lessowych ścieżek można zajrzeć do odrestaurowanych spichlerzy nad Wisłą, posłuchać organów w kościele farnym albo wziąć udział w festiwalu filmu i sztuki „Dwa Brzegi”. Kazimierz ma bogatą historię, ale to właśnie wąwozy nadają mu charakter, którego nie znajdziesz w żadnym innym mieście w Polsce. To nie są zwykłe ścieżki w lesie - to forma architektury naturalnej, która przez wieki kształtowała życie mieszkańców i handel na szlaku wiślanym. Jeśli myślisz, że znasz Kazimierz Dolny, bo widziałeś rynek i ruiny zamku - zejdź w dół, do korzeni. Tam odkryjesz prawdziwe serce tego malowniczego miasteczka.
Trzy krzyże i panorama, za którą zapłacisz tylko własnym oddechem
Kazimierz Dolny to jedno z tych miejsc w Polsce, które żyje własnym rytmem, ale od lat utrzymuje się głównie z przyjezdnych. Na rynek wjeżdżasz i od razu widzisz, że to miasteczko ma charakter - renesansowe kamienice Przybyłów, spichlerze nad Wisłą, wąwozy lessowe, które latem dają cień, a jesienią robią się złote. Ale gdyby zapytać mieszkańców, co naprawdę definiuje to miejsce, wielu wskaże palcem w górę. Na Górę Trzech Krzyży.
Wejście na wzgórze to żaden wyczyn - kilkanaście minut spacerem po kamiennych schodach, a dostajesz widok, za który w innych miastach kazaliby płacić w kasie biletowej. Stąd widać cały Kazimierz: rynek, kościół farny świętych Jana Chrzciciela i Bartłomieja, ruiny zamku Kazimierza Wielkiego i meandry Wisły wijącej się w dole. Krzyże stoją tu od XVII wieku, postawione jako wotum za koniec zarazy. Dziś to nie tylko zabytek, ale punkt obowiązkowy dla każdego, kto chce zrozumieć, dlaczego artyści, filmowcy i turyści od dekad nie dają temu miasteczku spokoju.
Widok z Góry Trzech Krzyży to kwintesencja Kazimierza - mieszanka historii, natury i sztuki, która gdzie indziej byłaby pretensjonalna, a tutaj działa naturalnie. Zresztą całe miasto jest takie. Wąskie uliczki, galerie z lokalnym rękodziełem, festiwal filmowy „Sztuka Dwa Brzegi”, który latem przyciąga twórców z całej Polski. I ten charakterystyczny Korzeniowy Dół - wąwóz, który wygląda jak scena z baśni, a znajduje się dosłownie kilka kroków od rynku. Kazimierz nie próbuje być światowy, jest po prostu sobą. I to wystarczy, żeby przyjeżdżać tu z Warszawy, Lublina czy z drugiego końca kraju. Bo gdzie indziej znajdziesz miasto, które w jednym miejscu łączy malownicze ruiny, lessowe wąwozy, organy Mikołaja Krzysztofa w farze i widok, który kosztuje tylko tyle, ile masz tchu w płucach?
Artystyczny azyl, który narodził się z wojennej zawieruchy
Kazimierz Dolny dzisiaj kojarzy się z tłumem turystów, galeriami sztuki i festiwalem filmowym. Ale to, co nadaje temu miasteczku wyjątkowy charakter, ma swoje korzenie w tragicznym momencie historii. Gdy wybuchła II wojna światowa, do Kazimierza zaczęli zjeżdżać artyści i intelektualiści uciekający z Warszawy. Szukali bezpiecznego miejsca, a znaleźli tu nie tylko spokój, ale i niezwykłe światło, malownicze wąwozy lessowe i architekturę, która sama w sobie była dziełem sztuki. Po wojnie wielu z nich zostało na stałe, tworząc środowisko, które na zawsze zmieniło charakter tego miejsca.
Dziś trudno sobie wyobrazić Kazimierz bez tego artystycznego ducha. Spacerując po rynku, mijasz kamienice, które pamiętają czasy Kazimierza Wielkiego i bogatą historię handlu zbożem, ale to właśnie powojenni przybysze nadali im nowe życie. W dawnych spichlerzach powstały pracownie, a w kamienicach galerie. To oni sprawili, że na Górę Trzech Krzyży nie idzie się tylko dla widoku na Wisłę, ale też po to, by poczuć atmosferę miejsca, które inspirowało pokolenia twórców. Festiwal Filmów i Sztuki Dwa Brzegi to dzisiaj jedna z głównych atrakcji, ale gdyby nie tamten napływ artystów, pewnie nikt by nie wpadł na pomysł, by organizować tu wydarzenie tej rangi.
Warto zwrócić uwagę na szczegóły, które umykają przy pierwszym spojrzeniu. Kościół farny pod wezwaniem Jana Chrzciciela i Bartłomieja kryje w sobie organy, które są prawdziwym zabytkiem światowej klasy. Ruiny zamku na wzgórzu to nie tylko lekcja historii, ale też miejsce, z którego rozpościera się widok na Korzeniowy Dół - wąwóz lessowy, który jest jedną z największych atrakcji przyrodniczych w okolicy. Kazimierz to miasteczko, które żyje nie tylko z turystów, ale też z tej specyficznej mieszanki historii, sztuki i natury. I choć przyjeżdża tu mnóstwo ludzi z całej Polski, w tym z Warszawy, to wciąż ma w sobie coś z tego kameralnego, artystycznego azylu, który narodził się z wojennej zawieruchy.
